Fauna regionu to głównie populacje związane ze środowiskiem wodnym i wodno-błotnym a także leśnym, pogranicza leśno-polnego i polnym. Dominują w nich przedstawiciele ptaków, ryb, płazów, gadów, ssaków oraz owadów.

Na południe od rzeki Krzny, lewobrzeżnego dopływu Bugu, aż po Pojezierze Łęczyńsko - Włodawskie rozciąga się Polesie Lubelskie.
Kraina ta stanowi naturalne przedłużenie właściwego Polesia leżącego po prawej stronie Bugu.

Warunki glebowe w istotny sposób wpływają na możliwości rozwoju produkcji rolnej. Miarodajnym wskaźnikiem jest ustalona przez Instytut Upraw Nawożenie i Gleboznawstwa w Puławach, jakość rolniczej przestrzeni produkcyjnej (jrpp).

Wisznice, podobnie jak cała Polska znajdują się w obrębie klimatu przejściowego umiarkowanego, z zaznaczającymi się w tej części kraju wpływami kontynentalizmu. Świadczą o tym napływające nad Wisznice masy powietrza. W przeważającej części roku są to masy powietrza polarne pochodzenia morskiego (głównie latem) i polarne pochodzenia kontynentalnego (przeważnie wiosną i zimą). Zarówno w okresie zimowym jak i wiosennym występują również masy powietrza arktycznego. Na obszarze Wisznic przeważa typ pogody antycyklonalnej, słonecznej. W zimie jest to pogoda mroźna, w lecie-sucha i ciepła, a niekiedy upalna.

Obszar Polesia Lubelskiego to teren o słabo zróżnicowanej rzeźbie, który stanowią przeważnie płaskie równiny denudacyjne i akumulacyjne z dużym udziałem torfowisk, a w części południowej również jezior bagiennych i krasowych.

Według regionalizacji J. Kondrackiego [1988] Wisznice położone są w obrębie Polesia Lubelskiego, które od południa graniczy z Polesiem Wołyńskim, od południowego-zachodu-z Wyżyną Lubelską, a od zachodu i północy-z Nizinami Środkowopolskimi.

Nazwy rzek: obecna Grabarka - dawna Żeszczynka, obecna Muława - dawna Muttawa i oczywiście nazwę Łyniów k/Łyniewa. Na początku XIX w. wszystko wyglądało na takie poukładane, człowiek nie ingerował w środowisko (melioracja ogromnego obszaru bagien i karczunek lasów).

Na badanym terenie nie występują większe naturalne i sztuczne zbiorniki wodne. Płaskorówninna rzeźba terenu warunkuje bardzo powolny spływ wód, meandrowanie rzek i zabagnienie szerokich, słabo zaznaczonych dolin rzecznych.

Główną rzeką tego obszaru jest Zielawa, która na tym odcinku płynie z południowego-wschodu na północny-zachód. Bierze ona początek na podmokłym terenie z Książego Bagna znajdującego się w okolicy wsi Mosty.