Ur. się 20 V 1819 r. w Tomaszowie Lubelskim w mieszczańskiej rodzinie Grzegorza i Ewy Nazarewiczów. Ukończył 5-klasową szkołę w Szczebrzeszynie, a następnie Seminarium Duchowne w Chełmie.
Święcenia kapłańskie otrzymał 17 VII 1842 r. Następnie był administratorem w Wisznicach, Terebiniu, Tomaszowie Lubelskim. Od 15 VI 1852 r. proboszcz tej ostatniej parafii.
Od 1874 r. internowany w Klemensowie. Zbiegł do Galicji. Pasiecznik w Pewniakach, proboszcz w Sarnach. Zm. w 1895 r.
Ur. się 5 II 1846 r. w rodzinie Ludwika i Pauliny Traszkiewiczów. W 1862 r. ukończył szkołę powiatową w Białej Podlaskiej, a w latach 1863-1869 kształcił się w seminarium chełmskim. 18 VI 1869 r. został wyświęcony.
15 I 1871 r. otrzymał parafię w Rudzie (pow. chełmski), a 29 XII 1872 r. w Wisznicach. Po wprowadzeniu elementów obrządku prawosławnego w Wisznicach został w końcu 1874 r. wyrzucony z parafii przez wiernych. Nie zmieniło to jednak faktu, że władze odgórnie zniosły unię a Mazanowski pozostał proboszczem parafii prawosławnej w Wisznicach.
Po przejściu na prawosławie, w 1876 r. Mazanowski zmienił katolickie imię Ludwik na Mikołaj.
Ur. się 20 XI 1838 r. w Sokołowie w rodzinie Leona i Justyny. Ukończył szkołę elementarną w Sokołowie, następnie w 1849 r. szkołę powiatową tamże (5 klas), a w 1856 r. seminarium duchowne. W związku ze zbyt młodym wiekiem na święcenia kapłańskie musiał czekać na święcenia kapłańskie do 9 XII 1860 r. Początkowo został administratorem parafii Swory, a później przeszedł do Wisznic.

Ur. się w Dubie (pow. hrubieszowski) 24 II 1822 r. Syn Klemensa i Anny z Żygadłowskich. Szlachcic. Ukończył gimnazjum w Łukowie (5 klas). W latach 1838-1842 kształcił się w chełmskim seminarium. W tym czasie, w 1840 r. został wyznaczony do Akademii Rzymskokatolickiej w Warszawie, ale nie podjął tam nauki, gdyż w tym czasie upadł fundusz na alumnów chełmskich.

 Ur. się 27 IX 1819 r. w Modryniu (gub. lubelska), w rodzinie duchownych Antoniego i Praksedy Starkiewiczów. Skończył szkołę obwodową w Hrubieszowie (4 klasy). Później kształcił się w Seminarium Duchownym w Chełmie. W 1841 r. został on wydalony z seminarium, ale po ukorzeniu się uzyskał możliwość kontynuowania nauki. Święcenia kapłańskie otrzymał 16 VI 1844 r.