Ignacy Sosnkowski ur. 19 IX 1790 r. w Sosnkowie (pow. płocki). W młodym wieku, gdyż w grudniu 1806 r. wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. Szybko awansował w hierarchii wojskowej: 13 VI 1807 r. został podporucznikiem, 2 VII 1810 r. – porucznikiem, 18 XI 1811 r. – kapitanem. Brał udział w wojnach 1807, 1809, 1812, 1813 i 1814. W 1812 r. otrzymał Krzyż Virtuti Militari a rok później Legię Honorową. Po powrocie do zajętego przez Rosjan kraju, 13 II 1815 r. wstąpił do armii Królestwa Polskiego. W czasie powstania listopadowego ciężko ranny pod Olszynką Grochowską dostał się do niewoli rosyjskiej.